Życie świętego Apostoła (z siedemdziesięciu) Tadeusza

Pamięć 21 sierpnia Święty Apostoł Faddey pochodził z miasta Edessa [Edessa, obecna Urfa, <unk> miasto na północy Mezopotamii, nad rzeką Eufrat, z 137 roku do R.

W IV wieku w Edesie święty Efrem Sirin założył szkołę teologiczną, która w V wieku skłaniała się do nestorianizmu, na korzyść której szczególnie dużo działał nauczyciel szkoły Edessa, prezwiter Iwa.

Edessa została poddana przez arabskich kalifów; w 1098 r. opanował ją hrabia Baldwin, który uczynił ją głównym miastem księstwa edesowskiego; w 1144 r. została poddana przez Turków i od tego czasu przechodziła z rąk w ręce, aż do 1637 r.

Był żydem i doskonale znał Pismo Święte Starego Testamentu.

W czasach św. Jana Chrzciciela św. Thaddeus przybył do Jerozolimy; słysząc tu głos Przełożonego Pana i widząc jego aniołowe życie, Thaddeus był bardzo zdumiony i przyjął chrzest od Jana Przełożonego.

Wkrótce potem św. Thaddeus ujrzał naszego Pana Jezusa Chrystusa, który był w ciele i mieszkał wśród ludzi, słyszał Jego nauczanie i widział cuda, które dokonywał nasz Pan Jezus Chrystus, i poszedł za Nim.

Św. Thaddeus został przyjęty przez Pana i wliczony do grupy siedemdziesięciu Apostołów (mniejszych), o których w Ewangelii powiedziano: "Panie wyznaczył jeszcze siedemdziesięciu innych uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejsca, do którego sam miał pójść" (Łukasza 10:1).

Wśród tych siedemdziesięciu apostołów był też św. Apostoł Tadeusz, którego dziś pamiętamy. Wyśląc ich na głoszenie, Pan powiedział do nich: "Żniwo jest wielkie, ale robotników niewiele.

Nie bierzcie ze sobą ani torebki, ani torby, ani butów, ani też nikogo nie przywitajcie. W każdym domu, w którym wejdziecie, powiedzcie najpierw: 'Pokój temu domowi!' A jeśli nie, to niech wróci do was. Zostańcie w tym domu, jedząc i pijąc, co mają dla was, bo robotnik zasługuje na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu na dom.

Leczcie chorych, którzy tam będą, i mówcie im: "Zbliżyło się do was Królestwo Boże".

Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i nie przyjmą was, to idźcie na jego ulice i mówcie: Nawet proch z waszego miasta, który przykleił się do naszych stóp, grzebiemy na was. Lecz wiedzcie to, że zbliżyło się do was królestwo Boże.

Kto was słucha, Mnie słucha, a kto was odrzuca, Mnie odrzuca, a kto Mnie odrzuca, odrzuca Tego, który Mnie posłał".

Siedemdziesięciu dwóch uczniów wróciło z radością i opowiedziało, że nawet demony są im podporządkowane w imię Jezusa.

Święty Apostoł Thaddeus został posłany przez Pana, aby głosić Ewangelię w mieście Edessa, ponieważ nasz Pan Jezus Chrystus jeszcze przed

Obiecał wysłać tu jednego ze swoich świętych apostołów.

Władcą tego miasta był książę Agar, któremu Bóg obiecał wysłać swego posłańca, a który był dotknięty nieuleczalną chorobą, trądem.

Słysząc o cudownych cudownych czynach Pana Jezusa Chrystusa, bardzo pragnął Go zobaczyć, usłyszeć Jego naukę i uzdrowić się od swojej ciężkiej choroby.

Ale nie oczekując, że Pan Jezus Chrystus przyjdzie do niego osobiście, Ogar wysłał do Pana pewnego utalentowanego ikonografa i kazał mu namalować twarz Pana farbami.

/W tym samym czasie /Agar wysłał listy do Pana, /który napisał, że słyszał o Panu i jego cudownych zdjęciach, /jak uzdrawiał choroby bez żadnych lekarstw i roślin, /odwracał wzrok niewidomym, /odwracał nogi chorych, /czyścił trędowatych, /wyprowadzał nieczyste duchy, /zdrowił przez słowo

Odpoczynku, leżącego na łóżku od dłuższego czasu choroby, i wskrzesił zmarłych.

Słysząc o Tobie wszystko, napisał: "Myślę o Tobie jedno z tych dwóch: albo jesteś Bogiem, który zstąpił z nieba, albo jesteś Synem Bożym, ponieważ robisz wielkie i chwalebne znaki.

Dlatego piszę do ciebie ten list z pokorą, abyś starał się przyjść do mnie i uzdrowić mnie z mojej nieuleczalnej choroby, którą cierpię od wielu lat.

Nasz Pan Jezus Chrystus, widząc wiarę i nadzieję Księcia Hagar, wysłał do niego bezrobociwy obraz swej Najświętszej Twarzy, a także napisał list, w którym powiedział:

Błogosławiony jesteś, że mnie nie widziałeś, ale uwierzyłeś. Tak jak jest napisane o mnie: Ci, którzy mnie widzą, nie uwierzą, a ci, którzy nie widzą, uwierzą.

Piszesz mi, że idę do ciebie, ale muszę skończyć moje zadanie i skończyć Ojca, który mnie posłał.

A kiedy będę wzniesiony do ciebie, wyślę do ciebie jednego z moich uczniów, który uzdrowi cię z twoich słabości, aby dać ci życie wieczne i tym, którzy są z tobą.

Po miłującym obłożeniu się listem i pokłonieniu się obrazowi Chrystusa, Augar wkrótce otrzymał znaczną ulgę od swojej choroby, ponieważ tylko niewielka część trądu pozostała na jego twarzy.

Aby ostatecznie wyleczyć Agara z choroby, Bóg posłał, zgodnie z Jego obietnicą, świętego apostoła Tadeusza, który wyleczył już całkowicie, nie tylko ciało, ale i duszę, jak to zostanie powiedziane poniżej.

Kiedy święty Apostoł Tadeusz przybył do miasta Edessa, nie otworzył się natychmiast księciu Agariuszowi, ale wszedł najpierw do domu znanego mu Żyda imieniem Tobija.

Św. Tadeusz przebywał u niego i przez moc Chrystusa czynił cuda, uzdrawiając każdego, kto miał jakąkolwiek chorobę, poprzez nałożenie rąk i wzywanie imienia naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Słowa o Świętym Tadeuszu rozprzestrzeniły się po całym mieście i ludzie zaczęli przynosić do niego wielu chorych. Wszyscy byli zaskoczeni, widząc, że zostali szybko uzdrowieni.

Po jakimś czasie król Agariusz usłyszał, że ktoś nieznany przybył z Jerozolimy i dokonał wielu cudów w imię Chrystusa.

/Wracając do słowa Jezusa, /który obiecał wysłać do niej jednego ze swoich uczniów, /Agar zastanawiała się, /czy nie przyszedł ten, /którego obiecał.

Tobias odpowiedział: "Słyszałem, że pewien człowiek przybył do ciebie z domu, mówiąc, że w imię Jezusa Chrystusa uzdrawia chorych".

"Tak, panie, mówiłeś prawdę, że człowiek, który mieszka w moim domu, czyni wiele znaków w imię Pana Jezusa Chrystusa".

"Książę tego miasta wezwał mnie do siebie i kazał mi przyprowadzić cię do niego, abyś wyleczył go z choroby, którą cierpi". Odpowiedział św. Thaddeus: "Zaprawdę, zostałem do niego posłany". Następnego ranka wcześnie rano oboje poszli do księcia, a wszyscy szlachcicy i doradcy zgromadzili się u księcia.

Gdy św. Apostoł Tadeusz wchodził do drzwi pałacu księcia, książę spojrzał na niego i zauważył, że twarz Apostoła świeci niezwykłym światłem.

W tym czasie wszyscy, którzy byli tam, byli bardzo zdumieni tym działaniem księcia, nie wiedząc, dlaczego książę pokłonił się zwykłemu człowiekowi, ponieważ nie widzieli tego cudownego światła, które pochodziło z twarzy apostoła Chrystusa.

"Czy jesteś uczniem Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, który obiecał mi wysłać jednego ze swoich uczniów, aby uzdrowił mnie z mojej choroby i dał mi, jak i wszystkim moim, życie wieczne?" Apostoł Chrystusa odpowiedział:

A jak już się rozwinęła twoja wiara w mojego Pana, Jezusa Chrystusa, to i ja cię do Niego posłałem.

Tak gorąco wierzyłem w Pana Jezusa, że miałem zamiar zebrać wojsko i iść na wojnę z Żydami, którzy ukrzyżowali Pana, aby pomścić ich za ich okrucieństwo i zło, i aby ich ostatecznie zniszczyć, ale zabroniono mi w tym rządy Rzymian, którym podlega nasz naród.

Nasz Pan i Bóg, Jezus Chrystus, nie potrzebował pomocy ludzkiej podczas cierpienia przez zazdrosnych i okrutnych Żydów, gdyż sam mógłby, gdyby chciał, wysłać legiony aniołów. Ale, spełniając wolę Ojca, nasz Pan cierpiał dla zbawienia świata.

który wzniósł się do nieba z chwałą i zasiadł po prawicy Boga, nasz Pan nie potrzebuje nikogo, by się odwdzięczał za Jego wrogów, ponieważ ma władzę nad wszystkim, który z dnia na dzień będzie sądził żywych i umarłych i odwdzięczać każdemu według jego uczynków.

Święty Apostoł Thaddeus mówił księciu Agarowi i wszystkim, którzy byli z nim, wiele i wiele innych rzeczy o naszym Panu Jezusie Chrystusie; potem doprowadził go do pełnej wiary w Pana i ochrzcił go.

A Agar miał jeszcze trądzik na twarzy, a na początku miał trądzik na całym ciele.

Kiedy przyniesiono do niego list (przesłanie) Chrystusowy i nieobrobiony przez ręce obraz najświętszej twarzy Chrystusa, wtedy po raz pierwszy Avgar został uzdrowiony, <unk> jego ciało zostało oczyszczone od trądu, i tylko niewielki honor jego ciała, według woli Bożej, czyli twarz, pozostał jeszcze niezdrowy do przybycia Apostoła.

W tym samym czasie nastąpiło inne uzdrowienie nie tylko ciała, ale i duszy, po przybyciu apostoła przez święty chrzest; bo z świętego kąpielu książę Aggar wyszedł całkowicie zdrowy.

I nie tylko książę Agariusz słuchał orędzia apostoła, lecz także wszyscy, którzy byli w jego domu.

Następnego ranka święty apostoł Thaddeus rozkazał księciu zebrać całe miasto, aby usłyszeć Słowo Boże.

Apostoł Chrystusa, stojąc na wysokim miejscu, zaczął głosić wszystkim ludziom o jedynym Bogu, który stworzył niebo i ziemię, i wszystko, co widoczne i niewidoczne, przez swoją wszechmogącą moc. Święty Apostoł Thaddeus opowiedział ludziom również o tym, jak nasz Pan Jezus Chrystus zstąpił z nieba na ziemię, niewypowiedziane wcielenie dla

Przygotowane są dla ludzi, którzy czynili dobro, wieczne nagrody, a dla tych, którzy czynili zło, wieczne kary.

Święty Apostoł opowiedział również o wszystkich innych tajemnicach budowy domu Bożego w szczegółowych przemówieniach.

Wszyscy, którzy to słyszeli, uwierzyli w Pawła i zostali ochrzczeni, gdy zobaczyli znaki, które dokonywali apostołowie.

W ten sposób miasto Edessa zostało oświecone świętą wiarą w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa i świętym chrztem; po tym zaczęto budować tu świątynie, a przełożeni zostali ustanowieni na polecenie Apostołów.

Książę Augusto bardzo chciał podziękować Apostołowi Chrystusowi za jego cudowne uzdrowienie, dlatego zaproponował mu wiele złota, ale święty nic nie przyjął, mówiąc:

Po tym, jak święty Apostoł Thaddeus umocnił w Edessa świętą wiarę i pobożność i skierował wszystko na dobre, udał się do Mezopotamii [Mesopotamia <unk> kamienny i piaszczysty kraj, znajdujący się między rzekami Tygrysem i Eufratem i rozciągający się od Armenii na północy do Zatoki Perskiej na południu.]

Uczył wielu ludzi Chrystusowi i zbudował świątynie. Święty Apostoł podróżował po wielu miastach Syrii, mocno głosząc dobrą nowinę o Chrystusie.

W starożytności Beirut był portem Fenicji i nosił nazwę Berytus.

Bejrut został zniszczony przez Syryjczyka Diotosa Tryfona, ale za cesarza Augusta został ponownie odbudowany przez Agryppę i przekształcony w kolonię dla weteranów rzymskich.

Za późniejszych cesarzy Bejrut słynął ze swojej wysokiej szkoły retoryki, poetyki i zwłaszcza prawa.] ; głosząc tutaj imię Chrystusa i chrzcząc wielu, święty Apostoł Faddej spoczął tutaj z pokojem o Panu [Śmierć św. Apostoła Faddeja nastąpiła około 44 roku.

<unk> Jest wiadomość o ambasadorstwie Narzesa, króla asyryjskiego, do Avgara, księcia edesowskiego, z prośbą albo o wysłanie do niego świętego Apostoła Faddeusza, albo o napisanie do niego (Narceszowi) o cudach stworzonych przez tego Apostoła.

Należy zauważyć, że wspomniany obecnie święty Apostoł Faddej jest inną osobą od świętego Apostoła Judasza Faddeja, zwanego Lewiejem, Apostołem z dwunastu, którego pamięć obchodzona jest dziewiętnastego dnia czerwca (pod tą liczbą można czytać i jego życie.

W Prologu pod obecnym numerem nad synaksarem wspomnianego obecnie świętego Apostoła Faddeja znajduje się napis: "Pamięci świętego Apostoła Faddeja, jak i Lewiego".

Należy jednak zauważyć, że przydomek "Lewiej" nie powinien przyswoić się temu świętemu Tadeuszowi, ale innemu, Apostołowi z dwunastu, jak to wspomina Ewangelia Mateusza (10:3).

Nickiforz Callist, znany historyk kościelny XIV wieku, mnich z klasztoru Sofii w Konstantynopolu, opisał jego "Historię Kościoła" (w 18 książkach) aż do śmierci bizantyjskiego cesarza Foka (ok.

To właśnie Nikifor Kalist mówi: "Świętemu Judaszowi, nie Iskariotowi, ale innemu, któremu przyswoiły się dwie nazwy: Tadeuszowi i Lewiejowi, synowi Józefa, brata Jakuba, upadłego z dachu świątyni [św.

Apostoł Jakub, brat Pana, syn sprawiedliwego Józefa Ręcznika i brat Judy, Szymona (lub Symeona) i Jozefa (lub Józefa).

Wierząc w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego już po Jego śmierci na krzyżu, zasłużył na to, by ujrzeć Go po zmartwychwstaniu (Gal.1:18-19).

Jakub przewodniczył w Jerozolimskim Soborze Apostolskim (Dzieje 15:13), Święty Apostoł Jakub cieszył się głębokim szacunkiem nie tylko wśród chrześcijan, ale także wśród Żydów; zmarł męczennikiem (ok.

63 r.) w dniach święta Pięćdziesiątnicy, będąc zrzuconym z dachu świątyni za powszechne wyznawanie imienia Chrystusa; przed śmiercią modlił się za swoich zabójców.

Apostoła Jakuba dokonuje się 23 października, 4 stycznia (w soborze 70 Apostołów) i w tygodniu po Narodzinach Chrystusa.] , początkowo głosił Ewangelię w Judei i Galilei, w Samarii i Idumii, a także w miastach arabskich, w krajach syryjskich i mesopotamickich, następnie przybył do Edessa, miasta Avgar, gdzie

Wcześniej głosił imię Chrystusa inny Tadeusz, Apostoł z siedemdziesięciu, i tutaj uzupełnił wszystko, co nie zostało zakończone tym Tadeuszem" [Jest wiadomość, że święty Apostoł Judasz głosił chrześcijaństwo i w Persji, stamtąd napisał swój soborowy list.

Powodem było to, że do społeczeństwa wierzących wkradli się niegodziwi ludzie, którzy w przypadkach zmieniali łaskę Bożą w bezprawie i pod przykrywką chrześcijańskiej wolności dopuszczali się wszelkiego rodzaju grzesznych uczynków.

W tym orędziu zawarta jest część nauki dogmatycznej: o sakramencie Św.

Trójcy, o wcieleniu Jezusa Chrystusa, o różnicy aniołów dobrych i złych i o przyszłym strasznym sądzie; zawiera również nauczanie moralne: ostrzeżenie, aby unikać nieczystości grzesznej, cielesnej, bluźnierstwa, pychy, nieposłuszeństwa i innych wad; Apostoł ostrzega wszystkich, aby byli stałymi w obowiązkach i urzędach

[Wspierać] w wierze, modlitwie, miłości, zachęcać do nawrócenia błądzących i strzec się heretyków.] .

Tak mówi o tych dwóch Tadeuszach Nikifor Callistus: jednego z dwunastu Apostołów nazywa Lewiejem, a drugiego z siedemdziesięciu Apostołów nazywa tylko Tadeuszem, a nie Lewiejem.

Należy również zauważyć, że zarówno święty Apostoł, jak i Ewangelik Mateusza nazywani są przez niektórych Ewangelików Lewiejem [Więcej na ten temat można przeczytać w relacji o życiu świętych Apostoła i Ewangelika Mateusza, pod 16 listopada miesiąca.] .

Jak gwiazda świecąca kościół, tak i apostoł Faddeus, cudami twoimi zawsze oświecony: zbawi wiarą, czcząc pamięć twoją.